Feeds:
Berichten
Reacties

vraagje

Gisteren zat ik voor een bijscholing een halve dag achter een andere PC. Websitekens bouwen was het thema. Vandaar dat ik, vanzelfsprekend geheel in het kader van de cursus 😉 , langs mijn blogdingske kwam. Het viel mij onmiddellijk op hoe donker de onderstaande foto, van de schapen in de boomgaard, wel was op dat scherm aldaar. Terwijl hij er op het (TFT-)scherm van mijn PC thuis wel ok uit ziet. Vandaar dat ik mij nu dus af vraag hoe deze foto, en bij uitbreiding alle andere foto’s op deze blog, op uw scherm verschijnen, geachte lezer. Te donker? te licht? just van pas? Laat het vooral weten. Ook u daar, die anders nooit reageert (jaja, gij!).

Advertenties

des winters als het regent

 

modder op de weide

De overvloedige regen heeft de eerste (meest belopen) 50 m² van de weide herschapen in een doorploeterde modderpoel. Een jaarlijks terugkerend ‘probleem’ dat in het voorjaar gelukkig vanzelf opgelost raakt. Maar ondertussen is het een wankele evenwichtsoefening om van uit onze tuin ‘op het droge’ van de schapenweide te geraken. Want de kleine filous lopen natuurlijk in eerste instantie het stuk weide in de buurt van het poortje kapot. Zowel kiekes als schapen lopen momenteel dus met vuile poten rond. Niet ideaal, maar er is weinig of niks aan te doen.

schapen met vuile poten

Het grootste nadeel van zo’n kapotgelopen graasweide is dat vooral de Akkerdistels er van profiteren: elk afgebroken stukje wortel kan op zichzelf weer uitgroeien tot een nieuwe distel. Als ik het zo bekijk dan wordt 2008 een goed disteljaar … Ik slijp alvast de messen van mijn bosmaaier wat scherper.

braaf braver braafst

Nikkor AF-S 18-200mm F 3.5-5.6G DX VRAls dít niet het ultieme bewijs is dat ik een brave jongen ben!
Want wat heeft de goedheilige man meegebracht? Schoon speelgoed voor de papa! Woehoew joepiejeij!

Ze heet Nikkor AF-S 18-200mm F 3.5-5.6G DX VR en sedert ik ze heb is ze nog niet van mijn toestel af geweest. Het grote zoombereik is zeer fijn natuurlijk (niemand is nog veilig voor het alziend oog), maar vooral die laatste twee lettertjes, de vibration reduction maken het een bijzonder leuke lens, dankuwel.

Dringend af te werken isolatietoestanden (12cm glaswol) houden me de laatste weekends binnenshuis. Veel gefotografeer in de tuin komt er dus voorlopig niet van. Maar zie: toen ik gisteravond van mezelf vond dat ik wel een Westmalle tripel verdiend had werd ik in onze (ik geef toe, enigzins vochtige) kelder begroet door een overwinterende Bruine kikker. Hij was zelfs zo beleefd om roerloos te blijven zitten tot ik terug was met m’n fototoestel. Daarna mocht hij beschikken en verder de kelder insecten- en pissebeddenvrij houden.

Bruine kikker

frustratie

Geweizwammetjes. Veel, zeer veel foto’s heb ik er al aan gehangen. Maar nog altijd geen waar ik écht tevreden van ben. Gelukkig groeien ze momenteel en masse op mijn zwammenkweek, een stapel essenbalkjes die voor mini-natuurreservaatje oefenen. Dus dit weekend kan ik weer een poging wagen, als het weer eventjes meezit.

geweizwammetjes

druppels

veer

Regendruppels op een houtduivenveer. Met voorwaar een streepje zonlicht.

reclame!

donkere ooievaarsbekDinsdag in mijn bus gevallen en woensdagnamiddag al geplant : Napolitaanse look (Allium neapolitanum) en een kluit Donkere ooievaarsbek (Geranium phaeum – var. Klepper). Geheel en al onbaatzuchtig opgestuurd door Yo van duizenblad.be en duizendblad.blog, waarvoor langs deze weg heel erg bedankt. Ga vooral eens langs, want zowel haar schrijfsels als de foto’s die er bij staan zijn een bezoekje waard.

De Donkere ooievaarsbek heb ik aan de rand van de gemengde haag geplaatst, waar hij plaats en licht (geen volle zon)  genoeg krijgt en niet overgroeid raakt door overenthousiaste grasjes. Ik hoop op weelderige groei en onstuimige verspreiding, want het is een mooi bloeiende plant die als stinzenplant ook wel thuishoort in de Vlaame Ardennen. Oorspronkelijk is de soort afkomstig uit het zuideuropees gebergte, maar ze wordt ook al eeuwenlang als sierplant (rouwsymbool?) gekweekt en is op veel plaatsen verwilderd en ingeburgerd. In Vlaanderen is ze vooral in de Vlaamse Ardennen veel terug te vinden. De foto hierboven heb ik zo’n twee jaar geleden ergens in Volkegem (bij Oudenaarde) gemaakt: rap rap, en dat is er ook wel aan te zien. Hopelijk krijg ik volgend jaar kans op revanche in mijn eigen tuin.

De Napolitaanse lookbolletjes heb ik op drie plaatsen geplant, telkens zoals door Yo aangeraden op een stenige, goed afwaterende plaats (al is het momenteel zo goed als overal in de tuin op zijn zachtst ‘zompig’ te noemen). Benieuwd of we volgend voorjaar de kopjes zien opduiken. Zoals de naam al laat vermoeden is het, net als de Donkere ooievaarsbek ook een plantje met wortels in het zuiden. Maar voor de rest vind ik er weinig informatie over. Zo weet ik nog niet of het eetbaar is bijvoorbeeld, want ik ben nogal een look-liefhebber in de keuken. Maar ik beloof niet in uw richting uit te ademen, dus u hoeft deze pagina’s vooralsnog niet te mijden.