Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for augustus, 2007

bericht van het front

dode rat

Mij hebben ze altijd wijs gemaakt dat Bruine ratten verschrikkelijk intelligente beesten zijn die zich bijzonder moeilijk laten verschalken. Hier is het -tot nu toe- niet echt van dat, om het zacht uit te drukken. Blijkbaar heb ik hier met een gedebiliseerde ondersoort te maken die stomweg één per één in de opgestelde vallen loopt. Op een tweetal uur tijd heb ik er al drie ‘geoogst’. Aan dat tempo ben ik er op een halve week van af. En ik heb geeneens mijn nieuw aangeschafte kleefstrips uit de kast moeten halen. Voorlopig laat ik die lijmtoestanden nog wat achterwege omdat ik het toch wel een wrede vangstmethode vindt. Neen, dan zo’n klapval: ratje denkt een graantje te knabbelen en *knal* nekje kapot en ratje op slag dood (mits wat geluk. Als het beest pech heeft blijft het nog enkele minuten spartelen).

Maar! Geen berevellen verkopen vooraleer de porseleinkastschaapjes op het droge staan: deze veldslag is gewonnen, maar de oorlog nog lang niet. Wij houden u op de hoogte.

Read Full Post »

piep!

Het graan op het veld naast de tuin is nu al een tijdje geleden geoogst, het stro is allemaal weggehaald, en het ziet er naar uit dat nu uiteindelijk ook de allerlaatste graantjes opgeruimd zijn. Want van de ene op de andere dag is ons kippenhok het speelterrein geworden van een ganse knaagdierenfamilie van het merk Bruine rat. Ongegeneerd komen ze met z’n allen (minstens acht) een graantje kippenvoer meepikken. Ze mogen dan een schattig snoetje hebben, toch zijn het assertieve rotzakjes: komen tot op drie meter naar mij zitten greiten met blinkende oogjes, de sloebers.

bruine rat

In geen tijd had ik veertig foto’s gemaakt. Jammer genoeg was het al vrij donker, dus lange sluitertijden, wat in combinatie met rappe beestjens niet ideaal is. Maar niettemin, ik héb ze op foto. Dus vanaf nu is het oorlog, met de totale verwijdering van Rattus norvegicus uit mijn Koningkrijk als uiteindelijk doel. Met in het strategisch plan volgende stappen:

  1. afsnijden van de bevoorrading: niet morsen met etensresten. Wat niet naar onze eigen dieren gaat, verdwijnt in het compostvat, niet langer op de mesthoop. De hoeveelheid graan voor de kippen, kalkoenen en parelhoentjes wordt beperkt tot 2x een schep per dag, zodat die binnen de vijf minuten volledig opgeconsumeerd wordt. Alle gevogelte heeft vanaf nu vrije uitloop naar de weide zodat ze zelf hun rantsoen kunnen aanvullen. à la guerre comme à la guerre!
  2. booby-traps: kleefstrips, live-traps en rattenklem worden op strategische plaatsen (kind-, kat- en neerhofdiervriendelijk) aangebracht.
  3. huurlingen: de kippenren staat dag en nacht open, Poekie en Titus krijgen vrije toegang tot het slagveld.
  4. chemische oorlogsvoering: in de stallen (waar ze onvermijdelijk naar toe zullen migreren op zoek naar voedsel) komt rattenvergif te liggen.

Wie nog tips heeft mag ze altijd in de reacties plaatsen. En verwacht u alvast aan enkele spannende reportages rechtstreeks van op het slagveld. Whoah!

Read Full Post »

ceci n’est pas un Akkerdistel

Knoopkruid

Tientallen paarse bloemhoofdjes schieten op tussen de Wilde peen en het lange gras in onze tuin. Op het eerste zicht lijken ze op distels, maar ze zijn het niet: ’t zijn Knoopkruidbloempjes, een totaal andere plant. Ze moeten dan ook – in tegenstelling tot Akkerdistels en consoorten- niet bestreden worden en mogen weelderig groeien en bloeien. Benieuwd of er niettemin iemand komt klagen dat ik ‘mijn distels moet sproeien’ 🙂

Read Full Post »

motivatie

Het is altijd leuk om reacties te krijgen op mijn berichten alhier, zeker als de foto’s gewaardeerd worden.

Maar als ik dan ook nog een mail krijg zoals onderstaande

Ah ja, nog vergeten te vragen

geen goesting om bij Rana te komen?

beta.ranaphoto.net

Centje bijverdienen, lenske kopen, dat soort dingen ? 😉

van iemand wiens werk ik ronduit bewonder en die ik ook als mens weet te apprecieren, awel dan loop ik even op wolkjes. Want wat lees ik dan tussen de lijnen ? Dat de man die dankzij zijn online natuurfotografiecursus en -forum mij stukken beter heeft leren fotograferen, de man die in natuurfotografenland zowat een halve Godheid en Goeroe is, dat diezelfde man mijn foto’s wel te pruimen vindt. ‘Woehoew!’ zeg ik dan, binnensmonds weliswaar. 🙂

Read Full Post »

in de rapte

Wie de indruk had dat het hier op deze blog wat rustig was de laatste week heeft gelijk: met het eind van mijn vakantie in zicht moest ik nog een eindspurtje maken wat ‘huishoudelijke taken’ betreft. Ondertussen is een paar duizend kilo stabilisé op zijn plaats geraakt, zijn de afvoergootjes er in geplaatst en moet ik enkel nog een tiental vierkante meter betonklinkertjes leggen. Daarnaast is er een overvloedige hoeveelheid appels (James Grieve) in bakjes geraakt om de komende maanden geconsumeerd te worden.

Vandaag was opruim- en rustdag, met een korte wandeling met mijn fotomarieke in de tuin. én gelegenheid om mijn nieuw speelgoed een eerste keer te testen, want de vakantie was bijna op en ik had nog vakantiegeld over (alle excusen zijn goed). De eerste resultaten zijn veelbelovend, maar het zal nog veel oefenen vergen vooraleer ik er tot goeie foto’s mee kom. Maar allez, omdat u niet zolang op uw honger te laten zitten, een close-up van een groene vleesvlieg (wellicht de diersoort die ik het meest verfoei).

groene vleesvlieg

Voor de aficianado’s: 180mm + 2x TC + tussenringen. Belichting handmatig op f9 – 1/250 sec, hoofdflits op -1, slaafflitsen allebei + 2.3. Het licht is nog veel te hard en duidelijk geflitst. Om dat in de vingers te krijgen is er nog veel werk aan de winkel.

Daarna op ambachtelijke wijze, zonder flits nog een hooiwagentje tegen het lijf gelopen op de notelaar. Wijs beestje, niet? ’t lijkt ook al zo’n buitenaards monstertje, den duts.

hooiwagen

Read Full Post »

close up

Naar aanleiding van Menck’s commentaar op ‘fluffy’:

biestje op de muur

Bemerk op de foto rechts de vuile vlek op het muurtje rechts. Het is niet echt een vuile vlek, het is een biestjen. Ter vergelijking: de pot ernaast bevat strijkpareltjes, kwestie van de grootte-orde te schetsen. (Strijkparels zijn overigens een gesel voor ouders, want leiden een eigen leven en kruipen en masse weg om daarna wekenlang één voor één weer op te duiken, maar dit geheel ter zijde)

macro opstellingOm van die kleinekes te fotograferen moet het groot kanon bovenkomen: een combinatie van een Sigma 180mm macrolens, een 2x teleconverter en een driedelige tussenringenset. Mits het juiste gerief werkt de automatische belichting dan nog, maar voor scherpstelling ben je dan op handmatig scherpstellen aangewezen (voor macro sowieso de beste optie). Voor het diafragma ga ik dan liefst niet onder de 9, want dan wordt de scherptediepte zeer beperkt.

Nadeel van het kleiner diafragmagaatje is dan wel dat de sluitertijd langer wordt, dus een goed statief met een goede statiefkop is noodzakelijk. En dan nog zal door het afdrukken de hele opstelling bewegen. Omdat je beeld op zijn hoogst vijf millimeter hoog is, resulteert de minste trilling van je toestel in een aardverschuiving op je beeld. vlinderkeDaarom maak ik dergelijke foto’s altijd met de timer: afdrukken, en vijf seconden later maakt het toestel (ondertussen weer trillingvrij) de foto. Licht is vaak een probleem, zeker als je met zo’n lange toeter werkt. Dan wordt flitsen bijna een noodzaak, al probeer ik het zoveel mogelijk te vermijden. Nevenstaand beeldje: Iso 250, f 9 – 0,7 sec.

Read Full Post »

een peer stoven

Toen we ons huis kochten stonden er drie oude perenbomen in onze boomgaard. één is ondertussen afgestorven en staat op spechten te wachten. Een nieuw geplante conférence heeft zijn taak over genomen en levert ons jaarlijks enkele tientallen peren. Nu ben ik niet zot van eetperen (nooit geweest). Maar één van de twee overblijvende oude perelaars geeft ons toch iets waar ik bijzonder voor te vinden ben: heerlijke stoofperen, die na een nachtje marineren in rode wijn BIJZONDER lekker zijn bij een zelfgekweekte eend/parelhoen/lamsbout/whatever (en kroketjes/gratin dauphinois, vanzelfsprekend). En ook dit jaar is de oogst aanzienlijk. Ik heb er geen idee van welke soort het is, maar niettemin: een diepgeworteld ‘njammie’ dringt zich op!

stoofperen

Read Full Post »

Older Posts »