Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for mei, 2007

eeuwige roem!

Komt dat tegen. Ketnet informeert beleefd of ze voor het programma SMOS eventueel eens zouden mogen komen filmen in de Eigenwijze Tuin. Van tuinsafari doen, beestjes bekijken met kinders. En ze brengen vanalles mee: een regiseur, een assistent, camera’s en geluidsmensen en al, the works kwa.

Nu ben ik Ketnet au fond gunstig gezind: bij momenten zeer handig om onze drie belhamels tot bedaren te brengen (eviva GoIV). En ja, ik geef toe: moest ik meer tijd hebben, ik zou ook naar w@=d@ en smos en karrewiet kijken, want ’t zijn echt plezante programma’s, en in de grond ben ik een groot kind. Dus die mensen mogen gerust de boel eens overhoop komen zetten, als het binnen herstelbare perken blijft weliswaar. Bovendien, ik kan het niet ontkennen, ’t is goed voor mijn ego 🙂

eerstvolgende stap: ze komen op prospectie zo ergens half juni.

Read Full Post »

vieze beesten

Margo schreef als reactie op het vorige bericht:

Insecten, ze zijn niet zo erg mijn favorieten. Maar ja, ze zijn er en we moeten er mee verder.
Groetjes en tot…

En daarmee verwoordt ze wellicht perfect het gevoel van ‘de modale medemensch’ ten opzicht van die ‘viezebeesten’. Ik weet dat dat de gangbare opinie is, en ik heb er ook geen probleem mee op zich (en al zeker niet met Margo haar commentaar), maar toch heb ik toch altijd iets van ‘Mo Gow, da zijn kweetnie hoe wíjze beesten!

Nu bevind ik mij -ik ben er mij van bewust- persoonlijk wel aan de rand van de Gauss-curve. Nog niet bij de kwieten die insecten knabbelen of spinnen aaien, maar toch bij het type dat nieuwsgierig van wat dichter gaat kijken als er iets in de wegberm wegritselt (of het nu een vlinder of een slang is), of dat eerst kijkt wat het is vooraleer iets dood te motten dat op de arm komt zitten. En de spinnen in huis laat ik ook zitten waar ze willen. Hoe dat komt? Ik vermoed omdat ik sedert mijn twaalf-dertien jaar die beesten steeds aandachtiger, en van steeds dichterbij ben gaan bekijken. Het zijn pareltjes. Schone mechaniekskes met felle kleurkes en allemaal scharnierende onderdeeltjes die mooi in elkaar passen. ’t is ook dat wat ik in mijn foto’s wil vastleggen. Dat ze bovendien heelder ecosystemen op aarde op poten houden laat ik dan nog buiten beschouwing. Neem de mens of de zoogdieren, ja zelfs alle gewervelde dieren weg en de aarde draait verder zoals ze nu draait. Maar neem de insecten weg en gedaan bestuiving van bloemen, gedaan afbraak van flink wat plantaardig materiaal, gedaan met eten voor hopen ongewervelden en gewervelden.

In hoeverre is de huivering voor insecten en spinnen het gevolg van een idee-fix dat ons als kind opgelepeld is? Voor een groot deel, denk ik. Ik herinner me een wandeling (ik ben natuurgids) met een klas in het Kloosterbos in Zottegem, waar ik een kikker in een loupepot kon vangen. De kinderen luisterden echt geboeid naar het verhaal over het reilen en zeilen van zo’n kikker, ondertussen in het potje turend. Ze vonden het een mooi beest, dat zag je zo. Tot de juf, op het eind van de uitleg, het nodig vond om het als ‘toch maar een vies beest’ te bestempelen, de kalle. Wég betovering, laat aanrukken de vooroordelen. Ze had waarschijnlijk niet eens geluisterd naar wat ik vertelde, ze had het beestje niet eens bekeken. Tsss.

Bij ons thuis probeer ik alle indoctrinatie op dat vlak in elk geval te vermijden (uitgezonderd de vliegen, of course), en laat ik onze koters volop ontdekken. Ze zijn dan ook niet bang van pieren, pissebedden, spinnen of langpootmuggen, au contraire. Hun grenzen liggen zelfs verder dan de mijne: ze nemen zonder probleem een spin op hun hand, ikzelf moet mij daar toch een beetje toe dwingen. Zullen ze binnen een paar jaar alsnog arachnofoobjes worden? We zullen zien. Maar ik denk het niet, want ik leer ze ook kijken, en (hopelijk) zien. Dus voor wie de stuipen krijgt bij het horen van het woord ‘insect’: kijk eens echt naar een kever, een bij of een hommel, van dichtbij, nog dichter! ziedenu hoe schoon dat dat is?

soldaatje

Read Full Post »

nieuwe soort

Het mag dan één van de algemeenste hommels in de vlaanders zijn, voor mijnenof was de Boomhommel nog nooit getikt. Wat het totaal aantal hommelsoorten gelijk op euh… ahum… zo ongeveer ‘veel’ brengt. Ik moet dringend eens de hommels op een rijtje zetten besef ik ineens. Weeral een missie voor de eerstvolgende regenachtige avond. Een lijstje ‘things to do on rainy evenings’ dringt zich op.

boomhommel

Eveneens in dezelfde vlierboom: een vrouwtjesjuffer van twijfelachtig alooi. Ik vermoed azuurjuffer, maar ben verre van zeker. Mijn (zelfgemaakte) determinatietabel ligt boven, alwaar momenteel echter mijn drie kinderkens in diepe, welverdiende ( zwembad, speeltuin, fietsen, lopen, torens bouwen, tekenen, schilderen en méga veel ravotten) rust genieten dewelke ik niet wens te verstoren. Nog even afwachten voor het definitieve oordeel.juffer

edit 30 mei: wel degelijk een Azuurjuffer-vrouwtje.

Read Full Post »

nota aan mijn eigen

schapen zijn geschoren op 26 mei.

Read Full Post »

kersen

 

Wreed wijze naam vind ik dat: Schneiders Späte Knorpfelkirsche. ’t is bijkans de titel van een Suske en Wiske Album (allez, voor de Duitse uitgave dan). Het exemplaar in onze tuin hebben we destijds, kort na de aanschaf van ons huis, zelf aangeplant. De boom op zich doet het schitterend: een enorme groeikracht, mooi van vorm zonder dat ik er veel in moet snoeien; daar mogen onze appel– en perenboomkens nog een voorbeeld aan nemen. Maar met de kersen zelf ging het tot nu toe minder goed. Altijd mooi bloeien, altijd goede bevruchting en kleine kersen die enthousiast beginnen te groeien. Tot op een zeker punt: dan vielen ze gewoon van de boom af en was het gedaan met kersen. MAAR (!) dit jaar blijven ze wel hangen, en ze worden zelfs al rood, en op ’t randje af van rijp. Dus met een beetje geluk onze eerste officiële oogst schneiders-kersen. En ’t zijn er veel, zij gerust.

Read Full Post »

schorpioenvlieg

schorpioenvlieg op spaanse aak

Read Full Post »

penseelkever op hondsroos

Read Full Post »

Older Posts »